2e dag Roncesvalles naar Zubiri, 21 april 2015

Rond 6 uur waren we wakker geworden. Even inpakken., fles water bijvullen. Om 7 uur waren we buiten. Ik was zo blij toe ik de weg zag. Een vlakke pad. Nog was deze etappe kort, 21 km. Wat een verschil met de eerste etappe!

Na een halfuurtje lopen bereikten we de rand van Burguete. We kwamen een café aan waar we ontbijt konden eten. Ik had alleen café con leche en een stook brood gekocht.  Ik was niet hongerig en heb slechts de koffie opgedronken.  Ik stak de straat over en vond een alimentacion (kruidenier) winkel. Een fuet (een soort Spaanse worst) en sinaasappel gekocht. Een par minuten, lopen kwamen we in het centrum van Burguete.


De weg was nog steeds vlak toen ik naar de dorp Espinal kwam. De dag was vrij warm en zonnig. Ik ging gewoon door tot de terrein niet meer vlak was. Dan kwam de 50 meter stijging tot Alto Mezkiritz, een col.  De weg ging afdalen tot een mooie brook waar mijn lunch van baguette en fuet at. Het was tijd voor pauze en eten.  Bergop liep ik naar de volgende dorp Gerendiain.  Zo ver heb ik ongeveer 12 kilometer gelopen.

Nog verder was het dorpje Lintzoain.  Ik zag een flink stijging van de weg na het dorpje. Oh nee, viel ik me iets een beetje onrustig binnen  en zeg tegen mezelf dat dat moest je durven klimmen. Langzaam liep ik door. Volgens mijn altimeter toen ik de pas Alto de Erro boven ging had ik 100 meter vanuit Lintzoain geklommen. Zie kaart:

(Bron: http://caminodesantiago.consumer.es/etapa-de-roncesvalles-a-zubiri )

De weg ging afdalen tot Zubiri. Ik heb de rand van plek in 7 uren en 36 minuten dus een tempo die minder dan 3 km per uur was.  Ik heb in de Albergue Municipal gelogeerd. Het kostte me 5 euro. Gelukkig is er ook wifi in de albergue. We kunnen wel eten koken maar ik deed het niet. Douche genomen, kleren gewassen. Dan eventjes mijn broer bezoeken in een andere albergue. Zijn groep waren veel eerder dsn ik in Zubiri aangekomen.  Ik maakte een visite naar hem en zijn groep toe. Ze bevielen de albergue niet zo. Terug naar albergue. Jose de man uit Brasilia en ik aten in een restaurant met typisch Spaanse gerecht van paella. Terug naar Albergue. De avond was warm en winderig en onze gewassen kleren waren snel droog.

Hier is mijn video clip van de etappe:

1e dag van St. James Pied de Port naar Roncesvalles, 20 april 2015

Het oversteken van de Pyrenees is de eerste en de moeilijkste etappe als men vanuit St. Jean Pied de Port de camino gaat beginnen.  Het betreft een 1,430 meter hoog col oversteken. Kon ik dat halen, ik vraag me af? Twijfels had ik, maar ik heb geen andere keus.  Durf oversteken liep iets in mijn gedachten! Zo began ik mijn eerste stap op de eerste etappe van de camino.

Ik had de eerste etappe goed gestudeerd voor ik de camino begon.. De plan van aanpak van de route heb ik gemaakt. Er waren twee routes dat men kon kiezen.  De Route Napoleon en de Route Val de Carlos.  De stijging van de eerdergenoemd was steiler maar had mooier uitzicht en  korter dan de laatstgenoemd. Eindelijk heb ik de Route Napoleon gekozen. De afstand was 24 kilometers. Hoeveel tijd moet daar besteden? Bij de langzaamste tempo van ruim 2 km. per uur betekend 10 tot 12 uren aan het lopen. Hulpmiddel heb ik een wandelstok. Om te kunnen weten op welke hoogte ben ik hebt ik een altimeter bij me.

Hier is een gradiënt kaart:

(bron: http://caminodesantiago.consumer.es/los-caminos-de-santiago/frances/)

De stijging van de klim kon men in 3 fase verdelen. De eerste fase heeft in het algemeen een stijging van 9  percent over een afstand van 7,5  km tot Albergue Orisson.  De tweede fase vanaf Orisson tot Fontein van Roland is een overal stijging van 3 percent over een afstand van10 kilometers. Dan vanaf de fontein tot col Lepoeder (de hoogste punt) is een stijging van 6 percent over een afstand  van 4 kilometers. Dan komt de afdaling van 4 kilometers naar Roncesvalles.

Ik deed al de mentaal en fysiek voorbereiding. Een paar leuzen onthoud ik in mijn hoofd. Je eigen tempo volgen. Het mag niet uit of te langzaam is. Niet forceren. Doe helfstappen in plaats van vol lengte stappen met name op steile stijging. Rugzak gewicht tot 10 percent van eigen lichaamsgewicht of wel ongeveer 7 kilos. Niet de lichaam en benen overbelasten. Pause nemen als men overbelasting voelen. De laaste -- durven.

Mijn broer en zijn twee vrienden, Vann en Ashok, en ik aten onze ontbijt vroeg in de albergue waar we logeerden. Het was een beetje laat toen we om halfacht onze bedevaart begonnen. Eigenlijk konden we 30 minute eerder vertrekken. Hier is een foto vanuit de brug (200 meter hoog boven de zeespiegel).

Ze hadden een sneller tempo en ik was achteruit gegaan. Na een helfkilometer, was daar een splitsing. Ik zag ze als ze pakten de val de carlos route. Voor me de keus was de Napoleon route.

Er waren twee mogelijkheden langs de route waar men kon logeren en te eten. Honto en Orisson.  De eerdergenoemd is op de hoogte van 350 meters en 5 km. vanuit de brug in St. Jean Pied de Port. De laatstgenoemd is op de hoogte van 650 meter vanuit de brug.  Tot half kilometer van Honto was de stijding geleidelijk.  Daarna was de half kilometer een steil klim van ongeveer twee honderd meter.

Ik deed mijn tempo was nog langzamer. Half stappen met elke stap gaat een second duren. Mijn ademen werden dieper.maar in normaal ritme.

Bij Honto had ik pauze genomen om een broodje te eten en koffie te drinken want ik geen boterham, bij me had behalve water. De boterham en croissant kon niet allemaal opeten. De restanten waren goed genoeg tot namiddag eten. Na Honto was meteen een steil stijging. Ik denk de stijging was meer dan 250 meter in het hoogte. Op die weg kwam ik twee Australische dames tegen -- Emma (een psycholoog) en Donna (een verpleegster).  We hebben met elkaar een goeie gesprek. Eerst liepen we samen. Later hadden ze me achtergelaten.

Na steil klimmen kwam vrij minder stijging.  Zo blij was ik toen ik Orisson bereikte in 3 uren en 21 minuten in een tempo van ruim 2 kilometer per uur.  Dit is de plek waar de laatste albergue is. 17 km. meer lopen tot  Roncesvalles.  Ik zag veel mensen aan het middag eten.  Ik beslist om door te gaan en had mijn waterfles bijgevuld.

Rond 10 km afstand na Orisson is vrij geleidelijk stijging van 3,6 percent. Dus is het minder belastend voor mijn benen en ik kon sneller lopen. Dat heb ik gedaan. Halverwege van dit afstand, kom men het stambeeld van Virgen de Biakorri ofwel Maagd Maria van Biakorri tegen.  Zij stond op de rand van een heel diep ravijn. Zij is de patroon en de beschermster van de herders. Het gezicht lijk me wel dat ze aan de pelgrims zei wijst voorzichtig. Volgens me kon ze wel voor de pelgrims ook beschermen. Toen in haar plek kwam bad ik iets speciaal voor mijn liefdes. Na het bidden at ik de restanten van mijn broodje en croissant. Ik blijft niet lang en na een paar minuten pauze liep ik door.

Toen naderde ik de Col de Bentarte (1310 m. boven de zee spiegel).  Op de voet van  de col, bij een gehechte kleine kruis kwam ik een pelgrim aan het rusten tegen. We hebben met elkaar gegroet.  Zijn naam was ook Jose en hij kom van Brasilia uit. Ik pauzeerde. Na de pauze klommen we samen de pas over.  Daarna was er een geleidelijk afdaling en soms vlakke plekke op de weg naar Fontein van Roland. Bij de fontein, kwamen we Donna en Emma die ik eerder ontmoette aan het pauzeren.

Na de pauze, liepen we allemaal samen verder. We bereikten de grens post van Navarra, een regio van Spanje. Af en toe zijn er restanten van sneeuwval op de weg de hoger we door gegaan. Jose en ik liepen redelijk omdat vanuit de fontein naar Col Lepoeder is de stijging geleidelijk. Toen bereikten we de hoogste pas (1430 m. boven de zee spiegel). Na een paar minuten in de col kwam onverwacht Vann, de Vietnamees-Amerikaans die een lid van Cesar's group tegen. Hoe is het dat ik eerder was bij de col. Hij zei dat ze verdwaald waren. Cesar kwam kort daarna aan. Maar Ashok Patel was niet te zien. De Indische was verder achter.

De afdaling was echt steil. Ik probeerde te rennen naar beneden. Maar ik was alleen maar goed voor een paar minute. Het was hard op mijn dijen die pijn en uitputting gevoel had. Eindelijk was ik geforceerd om langzamer te lopen.  Naarmate we dichtbij naar Roncesvalles kwamen was de steilheid van de afdaling minder. Eindelijk bereikten we het grote abdij van Roncesvalles. Het duurte 9 uren en 30 minuten  lopen voor me.  Dus een tempo van ruim 2,5 km/uur.

Binnen, we hebben onszelf aangemeld. Het kostte een tientje. Ashok kwam later. We waren gelogeerd in een vrijwel nieuw gebouw. We hebben onze  douche genomen. Er was een plek om te koken, maar we zo moe waren om boodschappen te doen.  Er was wel wifi maar de bereikbaarheid is slechts in wifi zone en de verbinding slecht. Dus geen wifi in onze slaapplaatsen.

Om 9 uur 's avonds aten we onze diner in een restaurant. In Spanje beginnen ze hun diner te eten in bovengenoemde tijd. De maaltijd kostte 10 euro. Ik bevalt het niet mee omdat het vleesgerecht klein was. Zo was de klaag van de anderen.  Na het eten, gingen we naar onze bed en gingen slappen

Hier is een video clip op de etappe:

 

Madrid

Met them. Took taxi to  hotel about 4 km from terminal4. hotel tach. Went around barajas town. Bought fuet and bread.

Went to madrid center 6pm. companion bought 4 us simcard.

19.4.15
In bus to pamplona. Wifi in bus :-). Expected arrival 1530u.

Music to go

To walk the 800 kilometre pilgrim's French route to Santiago de Compostela, to cross the 1,400 metre high Pyrenees pass named Napoleon's route in the first stage, to cover 20-30 kilometres a day, to carry your 7 kilo baggage all the way, is going to be painful endeavour. Doubts, doubts, doubts. Wondering if  I could make it the whole way.

To help me along the route, I decided to add some more Bach's music in my cell phone.  Mass in B minor, Matthew Passion, some cantata pieces most of which I mixed for my first grandson Thomas+. Will it divert my mind from the pain? Sure it will. But then this is a long route where you are pressured to leave the pilgrim hostels everyday with the exception of the sick, no matter the weather is.

Not all is church music in my phone. Of course, one will be in Spain, thus.  Sarasate Obra Completa, Mompou, selected Zarzuela pieces, Spanish songs, Latin-American dance and jazz music. Speaking of jazz I have armed myself with a lot of Dave Brubeck pieces (it calms and make one self work more). This is likewise with Chopin and the jazz suite of Shostakovitch.   Other favoured piano artists -- Tatiana Nikolayeva and Sviatoslav Richter I have them playing Well Tempered Clavier pieces. Now this is music to go.

Camino Preparation

16 april 2015. Three days before departure to Madrid.  Five days before St. Jean Pied de Port. Still wondering about my packing list.  Should I add some more or lighten my baggage. At best, here are what I will put in my back:

A light 50+5 liter pack          1,100 gr.
Toiletries                                   525
Charger and cable                       50
Light jacket                               575
1 Long sleeves shirt                  200    
1 Short pant                               225
Bed sheet                                   430
1 polyester sweater                    160
2 t-shirts  polyester                    200
2 pairs socks cotton                   100
2 handkerchiefs                            45
2 boxer shorts                             105
Towel polyester                          110
Poncho                                        410
Headlamp                                    100
Plastic lunch box                         155
Small backpack                             75
Medicines                                      80
Notebook                                       90
Earphone                                      275
Sandals                                         160
Hiking pole                                   230
Plastic bottle with water               540
Half kilo food                               500        
                 
Total                         6340 gr.
                

India Reis 9 Laatste dag

Voor eerder verhalen klik hier:
India Reis 1(Delhi)
India Reis 2(naar Nepal)
India Reis 3(Nepal)
India Reis 4(Pokhara, Nepal
India Reis 5(Pokhara Trekking)
India Reis 6(Varanasi)
India Reis 7(Khajuraho)
India Reis 8(Agra)

Op die dag 1 december moesten we naar Delhi toe omdat mijn broer om 21:25 uur moet vertrekken en ik om 4:05 vroeg 's morgens volgende dag ook moet vertrekken.  Hij had eerder gereserveerd een trein ticket sleeper klaas. Maar ik niet. Ik was van plan om een gewone niet gereserveerd derde klaas treinkaart te kopen.

Voor we verlieten onze guesthouse,  hadden we aan de conciërge of wel guesthouse manager een waterkoker gegeven. He bedankt ons. De apparaat was voor hem heel bruikbaar.  Coffie of thee maken, noedels of eieren koken enz.

We hebben een tuktuk gehuurd voor 70 rupees.  Toen we het station bereikten geef ik de bestuurder 100 rupees met 30 rupees als fooi.  He was er dankbaar voor.

Ik ging naar de ticket loket.  Bij de twee open ticket loketten stonden twee lange rijen mensen.  Ik slot me aan in de rij van ongeveer 40 mensen.  Ik dacht dat dat zal ongeveer een uur voor ik mijn ticket kon kopen. Maar het duurde niet lang. Na een kwartiertje had ik mijn ticket gekocht. Kost? 62 rupees, minder dan een euro voor een 188 km. afstand 3 uren reis.

De trein moest eigenlijk op 10:45 komen maar die was laat meer dan een uur. Eindelijk vertrekken we past noen. Ik ging met mijn broer in de sleeper kar ondanks mijn ticket was alleen maar goed in een lagere klaas.

Toen de conductor kwam, liet ik mijn kaart zien. Met bijbetaling van 90 rupees was ik upgradede. Nog steeds goedkoper dan wat mijn broer had betaald voor zijn ticket omdat hij moest de reisbureau extra betalen voor reservering gedoe.

 

In een sleeper klaas wagon is een 3 bedden-hoog wagon met geen airco en geen gordijn. Indiaanse mensen rijden meestal de sleeper klaas voor lange afstand reizen. Die is echt manier om goedkoop te reizen in Inida. De ramen zijn open met horizontaal grilles.

We stapten uit in Nizamuddin, een station voor de grote New Delhi treinstation. Vandaar huurden we en taxi naar Indira Gandhi International Airport voor 400 rupees. 

De vlieghaven is echt modern gebouw. Mooi. Het is ook veel beschermd door militairen en beveiligingen.  We konden niet naar de vertrek hal omdat we te vroeg zijn. Eigenlijk gingen ze controleren dat niet te veel mensen gaan binnen.  We moesten in de wachtkamer in een andere gedeelte van de vlieghaven voor we gaan check-in doen.

Mijn broer vertrekt eerst.. Met mij moest ik nog veel uren wachten voor ik ga check-in doen.

-o0o-

India reis 8 (Agra, 29-30 november)

Voor andere verhalen klik hier:
India Reis 1(Delhi)
India Reis 2(naar Nepal)
India Reis 3(Nepal)
India Reis 4(Pokhara, Nepal
India Reis 5(Pokhara Trekking)
India Reis 6(Varanasi)
India Reis 7(Khajuraho)
India Reis 9(Laatste dag)
We hebben gearriveerd in Agra 18 uur vanuit Khajuraho.  Het reis duurte ruim acht uur voor een 417 km. afstand. Vanuit het station hebben we een tuktuk gehuurd. Het kostte ons 120 rupees vanuit het treinstation   naar onze gekozen guesthouse.

Volgens Lonely Planet was het een top choice guesthouse in de plek. De prijs voor een tweepersoons-kamer was redelijk genoeg. Maar we hebben gevonden dat het had geen wifi.gelogeerd in wifi. We hebben besloten om andere guesthouses te zoeken. Eindelijk hebben we het gevonden. Voor 350 rupees ofwel ongeveer 7 euro per nacht kunnen we grote bed beschikken met goed wifi aansluiting bereikbaar in de kamer. Ook zijn we dichtbij van de bekende toeristische trekpleister van Agra de Taj Mahal.

De buurt van onze guesthouse heet Tajganj. Het is vol van guesthouses, eethuizen en natuurlijk reisbureaus. Het is eigenlijk lievelings-plek van backpackers, ddus niet een chique buurt. We aten bij Taj cafe voor een simpel avondmaaltijd van noedels en omelet.

Morgen vroeg, 29 november gingen we naar Taj Mahal via de west poort. De entreegeld was echt prijzig voor buitenlanders - 750 rupees per persoon (ruim 10,50 euro's) terwijl Indiaanse mensen betalen 20 rupees. Maar dan het maakte niet uit, betaalden we de prijs.  We hebben besloten om geen gids, audio of niet te huren.

Over de Taj, 2-4 miljoen mensen komen elk jaar Taj Mahal bezoeken. Dat komt wel met ruim 6-12 duizend mensen per dag, 6 dagen oer week als de Taj op elke vrijdag gesloten is voor toeristen.
 

Na drie uren bezoek, besloten we naar Agra fort te gaan. De fort is eigenlijk het vestingen van de Mughal emperor. Het is de plek van Shah Jahan vastgehouden toen hij gestoten van de troon bij zijn zoon, Aurangzeb.

Het is grote fort die lig ongeveer 3 km. van de Taj.. Het entreegeld kost 250 rupees, veel minder dan de Taj Mahal entreegeld.  We hebben ook een persoonlijk gids gehuurd voor 150 rupees. Dit was goedkoper dan twee audiotoestellen huren. De gids had een goede kennis van de vestiging. Hij uitlegde goed. We konden hem goed begrijpen. Zonder hem konden we niet verdiepen over de belangrijk gebeurtenissen en plekken in de fort.

We hebben de paleizen van de Mogol heersers zien.  De plek waar ook Shah Jahan vastgezeten was. In een plek bij Agra fort kon Shah Jahan de Taj Mahal, de mausoleum van zijn vrouw Mumtaz Mahal. De opulence van de mogolrijk was indrukwekkend, niet alleen de architectuur. Men moest zien de verschillende gedeelte van de paleizen, de hamam of wel de badkamers, de verkoeling van en bepaalde gebouw door water die stroomde binen de muren, de marmer as gebouw materiaal, de inleggen van de decoraties.  De verhalen over juwelen  die werden gebruik als decoraties en geplunderd door de Britsen bezetters.

Dit gebouw was gebruik door de Mogol heersers als plek waar belangrijke mensen konden ze laten presenteren, en plek gewone mensen petities presenteren aan de Mogol heerser.

Volgende dag, 30 november ochtend bezochten we Sadar Bazar. Hier was en grote markt en winkel gebied. Mijn broer wilde souvenir kopen maar hij kocht niks behalve guave fruit.

Later, laat in de namiddag, bezochten we Tajganj market. We ondekten een drukke maar wel en gezellige markt in vergelijking met andere markten die we bezochten in India.  Hier was minder stoffig in de lucht. Geen tuktuk. Meer soorten aangeboden voor dagelijks gebruik. Ik heb eindelijk Indiaanse zeep en verschillende thee gekocht. Ze waren niet prijzig. En oh heb ik iet ontdekt. Ik heb ook een kilo moscovade gekocht. Het is een geraffineerd suiker. Het kostte 36 rupees of minder dan 50 eurocent.

Ik heb gekookte zoete aardappels gekocht. Het was in een plastic zaak geplaatst. Toen ik liep langs waar de resusapen waren, een kleine resusaap heb mijn plastic zaak met zoete aardappels plotseling gepakt. Het beestje rende zo snel weg met een zoete aardappel. De rest van de zoete aardappels viel neer.Wat een ondeugende aap!

De mensen radende me aan om meer voorzichtig en bescherming met wat ik draag.  Later kocht ik meer zoete aardappels en ook indiaanse biscuit voor morgen.